From Russia with love

Privet vanaf de oevers van het Baikal meer! We zijn inmiddels alweer een week en meer dan 5.000 km onderweg. Afgelopen zaterdag kwamen we na een prima vluchtje aan in een regenachtig Moskou. Onderweg naar ons appartement maakten we meteen kennis met één van Moskou's topattracties: de metro. Niet alleen ongelooflijk snel en efficient, maar ook nog eens een lust voor het oog. Bijna elk station is namelijk voorzien van kroonluchters, marmeren pilaren, glas-in lood-versieringen of muurschilderingen.

Maar ook boven de grond is er genoeg te zien. Omdat we maar 2 nachten en 1 dag zouden blijven, hadden we voor zondag een strak programma in gedachten, met o.a. Kremlin, Rode plein en Gorky park. Kleine kink in de kabel: het was Russia Day op zondag, de dag waarop de Russen vieren dat ze, na het uiteenvallen van de Sovjet Unie, het huidige Rusland gesticht hebben. En ter ere van Russia Day kwam Poetin wat onderscheidingen uitreiken in het Kremlin. Met als gevolg: Kremlin de hele dag gesloten... :-( Zelfs het Rode plein was compleet afgezet, vanwege een groot concert dat er later gegeven zou worden. Dus noodgedwongen over op plan B: een rondje om het Kremlin lopen om te kijken of we toch een glimp konden opvangen van alle pracht en praal achter de muren. Dat bleek gelukkig het geval. Vanaf de andere kant van de rivier had je een mooi uitzicht op alle gouden 'uien' van de verschillende kathedralen binnen het Kremlin. De St. Basils Cathedral, het icoon van Moskou, konden we gelukkig wel van dichtbij bewonderen. Na de lunch hebben we de metro genomen richting een andere kathedraal, de Cathedral of Christ the Saviour. Vervolgens door naar Gorky Park, de groene oase in deze enorme stad. Alles in Moskou is groot en indrukwekkend: van de gebouwen, de bruggen, de wegen en de parken tot de glazen bier. Ondertussen liepen de Russen op straat vrolijk met hun vlaggetjes te zwaaien. Praktisch iedereen die we tegenkwamen droeg een lintje in de kleuren van de Russische vlag op zijn of haar jas. Vaderlandsliefde ten top op Russia Day... 

Maandag brak dan eindelijk de grote dag aan: de start van de Trans Mongolië Express. De trein zou om 13.50 vertrekken. Omdat ons appartement pal naast het treinstation lag, konden we rustig aan doen. Nog even de laatste inkopen doen (instant noodles, soep, water, koekjes, snoep etc.) en toen de trein op. Gelukkig werd onze vrees om met 2 dronken Russen een coupé te moeten delen direct teniet gedaan. In plaats daarvan troffen we een ouder Belgisch echtpaar, Patrick en Linda. Hij was een gepensioneerde arts die 20 jaar ontwikkelingswerk in Uganda en Niger gedaan had. Gespreksstof genoeg dus! Ze bleken prima gezelschap om de volgende 4 dagen onderweg naar Irkutsk mee te overbruggen. 

Je went al snel aan het leven in de trein. Eten, slapen, muziek luisteren, lezen, socializen met de rest van de wagon, biertjes drinken en kaarten in de restauratiewagen, genieten van het uitzicht en dat alles in willekeurige volgorde. Onze wagon bestond voornamelijk uit toeristen, maar voor de vrolijke noot waren er gelukkig ook wat Russen aan boord. Die overleven zo'n treinrit duidelijk alleen op zelf meegebrachte wodka en andere sterke drank. Onze 'buurman' Michael, een gepensioneerde legerpiloot, bood ons direct na vertrek al het 1e glas Ethalon (?) aan, een soort Russische kruidenbitter. In eerste instantie leek hij nog wat Engels te spreken, maar na 2 flessen Ethalon kwam er weinig verstaanbaars meer uit. De Belgen doopten hem al snel om tot onze 'brokkenpiloot'. 

De meeste stops van de trein duurden maar kort, maar soms kon je even een half uurtje de benen strekken op het perron. Het was elke keer weer een verrassing wat de lokale verkoopsters allemaal verkochten op het perron. Aardbeien, kippepoten, stronken rabarber, bontmutsen, je kon het zo gek niet bedenken. Het landschap veranderde langzaam van van groene vlaktes met bloemen naar heuvels met bos. Met daar tussenin dorpjes met houten huizen, onverharde wegen en Lada's (ja, ze bestaan nog). Af en toe ineens een grote stad, zoals Yekaterinenburg en Novosibirsk. Ondertussen reis je van west naar oost 5 tijdzones door. Om de verwarring compleet te maken wordt in de trein zelf alles aangegeven in 'Moscow time', waardoor je binnen no time alle besef van tijd kwijt bent. Daar komt nog bij dat het 's nachts in deze tijd van het jaar pas rond 23.30 donker wordt en om 02.30 alweer licht. 

Een van de leukste elementen van het treinleven is het contact met de andere reizigers. Zo in de loop van de middag verzamelden de 'gezellige mensen' zich in de restauratiewagen (of zoals Hans, een van onze Nederlandse medereizigers het noemde: ons dorpsplein). Onder het genot van een Siberisch biertje heb je al snel de leukste gesprekken. Met de Russen is het contact wat lastiger, maar iedereen doet z'n best. Onze provodnik (steward van onze wagon) Dimitri begroette ons elke morgen met een grote glimlach en vindt het fantastisch om met iedereen op de foto te gaan. En dan was er nog Vlad, een 12-jarige jongen uit Irkutsk die alle coupés met toeristen langs ging om zijn Engels te oefenen. Als dank kwam hij ons even later een chocolaatje brengen. Zonder internet en mobiel bereik is het leven heerlijk simpel... onthaasten 2.0 ;-)

Vrijdagochtend rond 8.45 arriveerde de trein in Irkutsk. We namen de tram naar ons hotel en konden gelukkig direct inchecken. Man, wat kun je dan weer genieten van een warme douche en een gewoon bed! Na een kort bijslaapmomentje zijn we het centrum in gelopen. Relaxed sfeertje met veel groen, mooie kerken en oude Siberische houten huisjes. We belandden uiteindelijk in een tuin waar ze Belgische biertjes serveerden. Dikke prima! Vanmorgen hebben we de bus genomen naar Listvyanka, een klein dorpje aan de rand van het Baikal meer, het grootste zoet water meer van de wereld. Het is hier meteen 10 graden kouder dan in Irkutsk, waarschijnlijk door de kou die van het water in het meer af komt. In het meer zwemt de 'omul' en die kun je hier dan ook in elk restaurant eten. Gerookt, gegrild, rauw, allemaal lekker! Vanmiddag hebben we de stoeltjeslift naar een uitkijkpunt genomen. Helaas veel bewolking, maar desondanks een indrukwekkend uitzicht. We blijven 2 nachten in Listvyanka en nemen maandagavond dan weer de trein voor de volgende etappe: Irkutsk-Ulaanbataar. Op naar Mongolië, waar we een week lang gaan rondtoeren door o.a. de Gobi woestijn en gaan slapen bij nomaden. Waarschijnlijk hebben die nog geen internet... dus het volgende verhaal laat nog even op zich wachten. Stay tuned!